Dag. 16: smeltend asfalt

13augustus 2015
Chateau-Porcien – Bazancourt 
22,4 km, 6 uur 15 minuten
totaal: 386,2 km
33 °C zonnig

Gisteravond meldde zich nog een nieuwe pelgrim in de refuge: Laura van der Mey, uit Lage-Vuursche. Ze liep al 26 dagen en ging van huis tot aan Reims deze keer. Bij de volgende start neemt ze een sabbatical en loopt dan van Reims naar Santiago. Omdat het vandaag erg warm zou worden zijn we vroeg gestart en liepen we om 7 uur over de verlaten straten van Chateau-Porcien. 

image

Mathieu en Laura

De overgang van de Franse Ardennen naar de Champagne-streek is bijzonder saai; eindeloze velden met gemaaid koren, een licht glooiend terrein en daarboven een felle zon die de temperatuur binnen de kortste keren opstuwt naar meer dan 30 graden. Neen, voorwaar geen etappe voor mij, maar we hebben ons er goed door heen geslagen. Op tijd rusten en veel, heel veel water naar binnen werken, water dat daarna weer uit alle poriën naar buiten komt.

imageOm 1 uur kwamen we in Bazancourt aan, waar een zeer vriendelijke oudere Fransman ons aansprak. Hij gaf aan dat het gemeentehuis tot 2 uur gesloten was en op mijn vraag of we ergens iets te drinken konden krijgen – na al die liters water had ik wel zin in iets met een smaakje – verwees hij ons naar een pizzeria die open was. Hij ging met zijn auto voorop in wandeltempo en zo heeft hij ons naar het bewuste etablissement gebracht. Het moet voor de omstanders wel een komisch gezicht geweest zijn.

image Helemaal bij de tijd was de oude heer toch kennelijk niet, want toen wij klokslag 2 uur bij het gemeentehuis aankwamen bleek daar dat dat pas om 3 uur open ging. De tijd hebben we nuttig besteed door eerst boodschappen te doen. Toen we ons uiteindelijk meldden bij de receptie voor een stempel en de overnachting in de refuge werd er erg moeilijk gedaan. Er was al een pelgrim die de sleutel had meegekregen, maar die was niet aanwezig. Bovendien was het een vrouw en wat moesten wij dan wel in een refuge die maar 3 slaapplaatsen had. Ik deed nog mijn best door op te merken dat als het Laura was (waarvan wij wisten dat ook zij naar deze refuge onderweg was) wij al een hele nacht in dezelfde refuge in Chateau-Porcien hadden geslapen, maar dat mocht eerst niet baten. Ze ging wel bellen met andere plegrimshuizen in de buurt. Toen dit geen oplossing bood, vroeg ze ons of we Laura niet konden gaan zoeken; toen ze de vrag gesteld had, zag ze het onzinnige daarvan in. Uiteindelijk konden we met toestemming in het lokale Parc de Gersheim, genoemd naar de zusterstad in Duitsland, gaan staan. Het betekende weliswaar voor ons deze keer geen douche, maar toch een prachtige plek aan het water.image

Dit bericht werd geplaatst in Santiago de Compostella. Bookmark de permalink .

2 reacties op Dag. 16: smeltend asfalt

  1. Jantje zegt:

    Fijn dat jullie, ondanks de hitte, weer goed op weg zijn.
    We hebben gezellig met Janny gerikt. Hoewel je er niet bij was, heb ik af en toe toch jouw opmerkingen “gehoord”
    We blijven je volgen…….
    Groetjes

    Like

  2. Wim en Marian zegt:

    Leuk om elke dag je blog te lezen, het is net of je de tocht zelf meemaakt.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s