Dag 23: Ploeterend omhoog

21 augustus 2015
Pont Sainte Marie – Foret Chenu
37,8 km, 11 uur 25 minuten
totaal: 599,5 km
28 °C lbewolkt

Gisterenavond meldde zich aan onze tent een struise jongedame uit Groningen van 24 jaar oud, geboortig vlak bij Delfzijl, die te voet onderweg naar Santiago van huis uit was. Ze had mijn vlaggetje aan mijn tent gezien, het vlaggetje met het symbool van Santiago. Ze had een paar dagen rust opgenomen omdat ze scheenbeen-pijn had (waar hebben we dat meer gehoord) en ging morgen met de trein naar Vezelay om daar aansluitend nog een paar dagen te rusten. Zo verloor ze geen dagen in haar reis-schema. We hebben nog gezellig gekeuveld over alles wat een pelgrim meemaakt. Ik vind het knap van een 24-jarige meid om alleen door Frankrijk te trekken met een tentje en een rugzak. Chapeau.

We wisten dat het na de rustdag in Troyes – nou ja een voorstad van Troyes – een flinke etappe zou worden, want er lagen dik 34 km voor onze voeten om weg te trappen. Het begin was heel aardig; over een andere Voie Verte, een fiets en wandelpad de stad uit. Deze was bijna 6 km lang en je merkt in het geheel niet dat je in een stad loopt. Alles is groen, een vriendelijk kabbelend beekje naast je met daarin poelende eendjes, ouderparen en opa’s die met de kleinkinderen de eendjes voeren en talloze, talloze joggers.

imageDe volgende 6 km gingen over het bekende landschap: eindeloze korenvelden, waarvan alleen de stoppeltjes nog staan. Maar toen begon de ellende: klimmen, wel zo’n 260 m omhoog in 3 km, een stijgingspercentage van bijna 10%. Daar hebben we meer dan uur over gedaan. Maar, toegegeven, de vergezichten over de landschappen waren prachtig.

imageIn Laines-aux-bois hadden we de keuze om de langere route over de departementale asfaltweg te kiezen, met de wetenschap dat we na 7 km toch over het zandpad van de Grande Randonnee (GR) zouden moeten, of onmiddellijk de GR zouden nemen. We kozen voor het laatste en dat hadden we beter niet kunnen doen. Zandpaden werden graspaden, graspaden die sterk klommen, door bos met uitstekende boomwortels en laaghangende takken, kortom, de hindernisbaan uit militaire diensttijd was er niets bij. En het werd maar later en later. Uiteindelijk waren we om half zeven in Foret Chenu, zo’n 6 km van onze doelstelling: de camping in Eaux-Puisseaux. Daar besloten we om de nacht maar in het wild door te brengen; we vonden een geschikt plekje vlakbij een watertje, hebben soep met stokbrood genuttigd en zijn om 9 uur te bed gegaan.

image

Dit bericht werd geplaatst in Santiago de Compostella. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s