“Den Jakobsweg kann man nicht zwingen”

17 september 2015
Pamplona – huis
  20 °C lbewolkt

In Saint Jean Pied de Port zijn we een Zwitser, een gepensioneerd leraar, tegen het lijf gelopen, die vanuit Geneve was vertrokken. Weliswaar al in 2010,maar toch. Vorig jaar was hij tot Aire-sur-l’Ardour gekomen en hij liep nu weer verder. Oorspronkelijk, in 2010, wilde hij de Camino in één keer lopen, maar dat ging niet; hij moest elk jaar wel ergens afbreken. “Den Jakobsweg kann man nicht zwingen”, zei hij.

Al voor ik aan de voettocht begon heb ik gezegd dat de tocht zou moeten kunnen slagen als mijn fysieke gestel, geestelijke gesteldheid en bagage in evenwicht blijven. Ook heb ik, ter geruststelling van het thuisfront, gezegd dat ik goed naar mijn lichaam zou luisteren en, als die ernstig begon te protesteren, ik de reis zou afbreken. Dat laatste niet voor niets. Onderweg van Roncesvalles naar Zubiri kwamen we een van hout gestapeld monument tegen voor de op die plek in 2002 overleden Japanner Shingo Yamashita en een dag later, onderweg naar Pamplona, een kruis ter herinnering aan het overlijden van Rosanna di Verona in 2006. Om het thuisfront niet ongerust te maken heb ik dat toen niet vermeld.

 overledenjapanner  roseannakl

Al dagen speelt mijn linkerknie op – de aanhechting van de bovenbeenspier doet daar pijn – en de achterkant van de rechter knieholte begint elke dag gedurende de dag pijn te doen en is dan licht opgezwollen. Een drietal rustdagen in Saint Jean Pied de Port hebben niet geholpen; en natuurlijk helpt het gesleep van een Wheelie over een keienpad bergop ook niet erg. Kortom. “Me,  myself and I” was out-of-balance en mijn lichaam protesteerde ernstig. Daarom heb ik gedurende de nacht in Pamplona besloten om er na 1200 km mee te stoppen. Voor Mathieu kwam het als een verrassing, maar ook hij stond hier machteloos tegen. Ik zei nog tegen hem dat hij niet voor mij hoefde te stoppen en door kon gaan (hij zou immers niet alleen lopen, maar samen met nog wel 300 anderen), maar dat vond hij voor zichzelf geen optie; dus ging hij ook mee naar huis.

Omdat de treinen in Spanje niet zo frequent tussen de verschillende plaatsen rijden, zijn we wel de normale tijd opgestaan – 06.30 uur – en zaten we om half acht aan het ontbijt in een plaatselijk bar. Het station was maar 2 kilometer verder en daar vertelde men mij dat we om half twaalf naar Irun konden, maar dat er daarna vandaag geen franse trein meer reed naar Parijs. Ook goed, gaan we morgen door naar Parijs.

zwitser

Wij met de Zwitserse leraar op het perron in Pamplona

In de wachtkamer kwamen we onze Zwitserse leraar weer tegen. Ook hij was in Pamplona opgehouden en ging nu naar Lourdes, waar hij als vrijwilliger/hospitaleros werkte voor het Zwitserse St. Jakob Genootschap. Hij kon ons vertellen dat er vandaag vanuit Henday een TGV vertrok naar Parijs; in Spanje weten ze dat kennelijk niet, maar als je even van het station Irun naar dat van Hendaye loopt (de beide emplacementen liggen tegen elkaar aan), een afstand van 1,5 km, kun je vandaag nog verder naar Parijs. Zo gezegd, zo gedaan en om kwart voor vier zaten we in de TGV naar Parijs.

bagage

Wheelie’s in ’t rek voor volumineuze bagage in de TGV

Nou ja, TGV? Hij reed soms als een intercity, maar vaak ook als een lokaal boemeltje. In de trein begon bij een aantal reizigers al onrust te ontstaan omdat ze hun aansluiting in Poitiers of Parijs dreigden te missen; toen de mededeling kwam dat de trein meer dan een uur vertraging zou oplopen, was het geweeklaag dan ook niet van de lucht. Voor ons maakte het niet veel uit; wij hadden een hotel in het Quatier Latin (Rue Monge) in Parijs en wij konden toch pas de volgende dag door.

gare du nord

Gare du Nord

 Op de site van Thalys konden we geen reis boeken; er waren geen 2 plaatsen vrij. Om toch nog te proberen in Nederland te komen, zijn we vrijdagmorgen – voor de laatste maal – vroeg opgestaan en waren we met de metro om half negen ’s morgens op het Gare du Nord. Daar hebben we 2 niet-gegarandeerde zitplaatsen kunnen boeken voor de trein van half een. En deze zette er wel de vaart in; een uur later reden we België binnen en iets voor twee uur stonden we in Brussel. Daar zat de dienst van de machinist er op, maar de andere machinist die onze trein moest overnemen, had ’s morgens om 9 uur 2 uur vertraging opgelopen. Voor de liefhebbers: het incident met de man op de WC in Rotterdam, waarop ze als (over)reactie het gehele station hebben ontruimd, de Explosieven Opruimingsdienst er bij gehaald, kortom …….. Bij Thalys hebben ze kennelijk niet zien aankomen dat onze trein nu zonder machinist zat; met een vertraging van een half uurtje gingen we weer verder naar Rotterdam en van daar uit naar Huis. Janny stond mij in Deurna op te wachten waar een gelukkig weerzien volgde, een tafereel dat zich thuis nog herhaalde toen daar de kinderen en Gijs op de stoep stonden te wachten.

thuis

Thuis!

schoenen
De tocht was voor mij een geweldige ervaring, één die ik niet had willen missen. Contacten met wildvreemden, die een zelfde doel hebben en toch zo verschillend wat inspiratie betreft, in één woord geweldig. Net zo geweldig als al die reacties van de volgers op de site, sommigen zelfs op de minuut; ook namens Mathieu wil ik jullie allen hartelijk danken voor het mededeleven, de opbeurende woorden en alle aandacht die jullie ons gegeven hebt.

 Zodra ik weer wat meer in mijn gewone doen ben (overigens 18 kilo lichter dan toen ik aan de tocht begon), schrijf ik als laatste nog een epiloog op de site. Ondertussen is mij wel een paar keer de vraag gesteld of ik de Camino nog een keer ga afmaken; hoewel je dat nooit zeker weet, ligt het niet in mijn bedoeling. Het bereiken van Santiago is niet bij voorbaat de doelstelling geweest: immers, “De weg is de bestemming”

Dit bericht werd geplaatst in Santiago de Compostella. Bookmark de permalink .

19 reacties op “Den Jakobsweg kann man nicht zwingen”

  1. Co zegt:

    Hallo Roland en Mathieu,
    Met erg veel plezier keek ik uit naar jullie verhalen, wat een avontuur en respect zoveel kilometers gelopen en een moedig besluit om te stoppen .Inderdaad de weg is de bestemming! Ben net thuis van mijn avontuur van 950 km in 7 weken, gestart in Saint Palais en geëindigd in Finisterre. Geweldige ervaring wat een belevenis. Het gaat jullie goed . groeten Co

    Like

  2. Margriet zegt:

    Jammer dat ik jullie berichtjes nu moet missen, net nu jullie op voor mij bekend terrein kwamen! Ik heb overigens nog een foto van de slaapzaal in Roncevalles (die jij vergeten bent te fotograferen). Als je hem wilt, stuur dat even een mailadres, via deze link lukt dat niet. Nu heerlijk na genieten van alle indrukken. Doe ik ook nog dagelijks!

    Like

  3. Doryn zegt:

    Roland, wat hebben we genoten van je reisverslagen en mooie foto’s, dat zullen we zeker gaan missen. jammer dat je je tocht niet hebt kunnen volbrengen maar dit is toch echt een topprestatie. Janny zal ook zeker weer blij zijn dat je weer thuis bent. Geniet nu maar van je welverdiende rust.
    Groetjes Egidius en Doryn

    Like

  4. Jose Jacobs zegt:

    Roland,

    Weliswaar geen Santiago, maar evengoed RESPECT! Wat een prestatie!
    En als dan het lichaam helaas niet meer op de weg mee wil, dan is de beste bestemming inderdaad: thuis. Nu dan ook lekker thuis uitrusten en bijkomen van deze bijzondere (voet)tocht.

    Groet,
    Jose

    Like

  5. Tanja Blaauw zegt:

    Wat ontzettend jammer en best wel een schok voor mij dat jullie niet verder gaan. Ik was altijd heel erg benieuwd naar waar jullie waren en hoe het met jullie ging. Jammer dat jullie niet verder gaan maar de weg erna toe is het belangrijkste! Ik ben over 2 dagen bij de grens en dan nog een maand verder naar Santiago. Ik ben te volgen op mijn blog tanjabl.waarbenjij.nu.
    Groetjes Tanja de pelgrim in Troyes

    Like

  6. Harry zegt:

    Hoi Roland en Mathieu

    Geweldige prestatie het lopen van zo’n afstand inclusief alle gemakken en ongemakken.
    Verstandig om naar je lichaam te luisteren. Dat moet nog langer mee.
    Ik zal jullie verhalen missen.
    Ja respect en tot ziens.
    Harry van der Borg

    Like

  7. Tonnie Janssen zegt:

    Roland, heel erg jammer dat je de tocht niet kunt afmaken. Maar respect voor de geleverde topprestatie. En fijn dat jullie zo genoten hebben. Zal de verslagen missen.

    Like

  8. Niek zegt:

    Roland,
    De weg zelf is de bestemming, wat wijs en moedig besluit. Maar ongelooflijk jammer voor jullie, ik heb genoten van jullie verhalen. Hoe moet ik nu verder!
    Heel veel succes en sterkte, wie weet komen wij ooit elkaar weer tegen op een leuke camping.
    Wij hebben de caravan ingeruild en een camper gekocht, dus tot ziens!

    Like

  9. Richard & Zinnia zegt:

    Sowieso al een geweldige prestatie om zo ver te lopen!
    Geniet eerst maar eens een tijdje van de welverdiende rust nu!

    Like

  10. Bert Cornelissen zegt:

    Roland, leuke verslagen en foto’s. Jammer dat je de tocht niet hebt kunnen volbrengen. Het lichaam wil niet altijd wat de geest wil. Om maar eens een cliche te gebruiken. Gebreke komen met de jaren .Ik ga het volgend jaar per fiets proberen.
    Gr Bert Cornelissen(van Gerrie Hendriks).

    Like

  11. Wim en Marian zegt:

    ik heb elke dag genoten van je verhalen Roland, dank daarvoor. Respect voor je keuze om de tocht af te breken.
    Dank je wel voor het moois waar wij van mee mochten genieten.

    Like

  12. Betsie zegt:

    Hallo Roland,
    Ik heb genoten van je reisverhalen, ik vind het heel erg knap van jullie, zoveel kilometers gelopen. Jullie hebben in ieder geval mooie herinneringen aan de reis. Geniet van het thuis zijn, en het ga jullie goed!
    Groet Betsie.

    Like

  13. Jan Bosje zegt:

    Welkom thuis. Jammer dat jullie de reis hebben moeten afbreken. Maar met een dergelijk fysiek ongemak kun je niet verder. Deze ervaring neemt niemand je af. Je zult zeker altijd met veel genoegen op deze voetreis terug kijken. Geniet nu van de rust, het gewone dag ritme komt vanzelf. Bedankt voor de mooie verslagen, we zullen ze missen.
    Groeten, Anne Marie en Jan

    Like

  14. Herman Kusters zegt:

    Hoi Roland,
    Jammer dat fysieke ongemakken je hebben genekt. Ik heb zelf tijdens mijn camino af en toe een dip gehad maar door de sfeer en de entourage kreeg ik telkens weer vodoende motivatie om door te gaan. Krijg je echter lichamelijke klachten dan houdt het op. Tegen beter weten in dan toch doorgaan is niet goed. Respect voor deze beslissing en prestatie en ik heb genoten van de verslagen. Ik zal ze missen!!!
    Spoedig herstel en groet.

    Herman.

    Like

  15. Otto zegt:

    Heel jammer maar verstandig . Ook ik vond het iedere dag leuk om jullie pelgrimage te volgen. Wie weet wat er nog in het vat zit de komende tijd. In ieder geval een topprestatie . Misschien tot ziens ergens en sterkte bij het weer in het dagelijkse routine ritme te komen.

    Like

  16. Janny zegt:

    Roland en Mathieu! Welkom thuis. Jullie hebben een geweldige prestatie neer gezet. Jammer dat jullie de tocht niet hebben kunnen volbrengen, het was jullie gegund. (maar ik ben blij dat Roland weer thuis is 😉 ) Ik zal de dagelijkse belevenissen gaan missen, maar de kans zit er in dat er volgend jaar vanuit een heel ander perspectief en deel van de wereld een nieuw blog gaat komen. 🙂

    Like

  17. Gert zegt:

    Hey Roland,
    Ik heb iedere dag met spanning op je dagelijkse relaas gewacht. Ik vond het geweldig om te volgen. Ik had dan ook ’n onrustig gevoel nu er de laatste dagen geen berichten kwamen.
    Bijna niemand die jullie tegen kwamen, deed het traject in één ruk, toch. Dus jullie hebben een lange rush gemaakt.
    Jullie pad volgen was tien keer zo geruststellend dan het volgen van de tocht van de vluchtelingen over de Balkan! Dus dat zal ik missen.
    Ik vond het geweldig dat ik “bij jullie” mocht zijn. Dank je wel!
    Geniet nu van Thuis!
    Groet
    Gert

    Like

  18. Annelies Giesen zegt:

    Hallo Ronald en Mathieu,
    Welkom thuis. Gefeliciteerd met jullie fantastische prestatie. Het besluit om te luisteren naar je lichaam en de tocht te beëindigen vergt moed en verdient respect. De weg is het doel en de sfeer van de camino hebben jullie in de vele kilometers volledig beleefd. Nu thuis aankomen en de dagelijkse gang van zaken weer opnemen. Veel succes.
    Hartelijk dank voor jullie dagelijkse belevenissen, ik zal ze missen.
    Annelies Giesen

    Like

  19. gerda ven bruggen zegt:

    Roland
    Jammer dat jullie vanwege lichamelijke klachten (trouwens een goede keus)de pelgrimstocht niet af hebben kunnen maken maar even goed CHAPEAU.
    Ik heb van jullie verslagen en foto,s genoten

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s