Epiloog

weg1

even na Ervy-le-Châtel

De reis is ten einde, maar het einddoel is niet gehaald. Niet omdat zich een rampscenario, dat sommigen voor ogen stond, heeft voltrokken; niet omdat we niet genoeg hadden getraind. Ook niet omdat de voorbereiding gebrekkig is geweest. Ik hou van een gedegen voorbereiding van een reis; zeker een reis als deze. Mijn directe omgeving weet hoe ik mij voorbereid op reizen tijdens onze vakantie en deze tocht deed daar zeer zeker niet voor onder. Nee, aan die voorbereiding heeft het niet gelegen. Wel aan een andere soort van voorbereiding: het samen lopen met een ex-collega, die je daar voor eigenlijk niet goed genoeg kent.

web

Chessy-les-Prés

Laat ik vooraf duidelijk zijn: dat is geen verwijt aan mijn mede-loper Mathieu, veeleer aan mijzelf.  Ik had moeten inzien dan we  te veel verschillend waren, dat we elkaar niet aanvulden en er op mij een te zware last rustte om de tocht tot een geslaagde onderneming te kunnen maken. Er was sprake van een “incomptabilité d’humeur”, zoals de fransen dat zo treffend zeggen: wij maken daar “onverenigbaarheid van karakters” van. Het is jammer dat je er 8 weken voor nodig hebt om uiteindelijk het besluit te nemen dat het niet gaat, dat je onder deze omstandigheden niet meer verder kunt. Het is aan de andere kant ook wel begrijpelijk; je wilt niet al na een korte tijd het bijltje er bij neer gooien en bovendien, na de eerste week was ik er de oorzaak van dat we een verplichte 5 dagen rust moesten nemen, omdat mijn hiel zwaar geblesseerd raakte.  En omdat het juist gaat over die onverenigbaarheid van karakters helpen gesprekken niet; je verandert niet even van karakter. Ik zelf kan de vinger op de zere plek(ken) leggen, bij mezelf en bij Mathieu, maar dat heeft geen zin; toen niet en nu niet. Deze incompabilité d’humeur heb ik in mijn laatste blog (“Den Jakobsweg kann man nicht zwingen”) tot uitdrukking gebracht met de mededeling dat “me, myself and I” duidelijk out-of-balance was; mijn  zeer directe omgeving wist onmiddellijk wat ik daarmee bedoelde.

tuin1

Bivak in Razès

Het einddoel is weliswaar niet gehaald, maar de bestemming misschien wel? Die vraag kan ik nog steeds niet beantwoorden. Wat heeft de Camino mij dan wel opgeleverd? Om te beginnen een onvergetelijke ervaring. Een ervaring dat als mensen ontdekken wat je aan het doen bent – een pelgrimstocht naar Santiago – ze zeer hulpvaardig worden. Spontaan bieden ze hulp aan, vragen ze of je ergens behoefte aan hebt. Mensen raken werkelijk geïnteresseerd en dat leidt tot soms diepzinnige gesprekken. Zoals het vrouwtje in Haneffe in België dat we vroegen om een foto van ons te maken, hetgeen na een gesprek helemaal niet meer lukte omdat ze door emoties overmand het foto-toestel niet meer stil kon houden; manlief heeft toen de foto maar gemaakt. Of de barkeepster in Razès die stad en land afbelde om ons nog aan een slaapplek te helpen, die we uiteindelijk in de achtertuin van een woning vonden. Kortom, ik heb zeer vriendelijke mensen ontmoet, veel gezien en veel beleefd.

heuvel

diepe sporen

En natuurlijk heb ik ook mijn grenzen leren kennen; er waren momenten bij waar ik hoofdschuddend, na weer een heuvel met 9% helling te hebben beklommen, ernstig twijfelde aan mijn doorzettingsvermogen. Maar na elke beklimming kwam er ook weer een afdaling en die maakte weer veel goed. Is mijn hoofd leeg geworden? Nee, dat niet; ik heb geen diepzinnige overpeinzingen gehad, ben niet achter de zin van de tocht gekomen. Op momenten dat de spinnenwebben uit mijn hoofd dreigden te verdwijnen, schoot er wel een liedje binnen van vroeger uit de top40 en aan het eind daarvan keerde ik terug naar de realiteit van alledag.

Toch, mijn Camino was een unieke ervaring; misschien maak ik hem ooit af. Mijn grootvader zei al: zeg nooit nooit. Ik wil mijn eega Janny danken voor het feit dat zij mij deze tocht heeft gegund en het geduld dat ze heeft betoond tijdens onze whatsapp-sessies aan het eind van elke voor mij moeilijke etappe. Mijn dank gaat ook uit naar alle volgers van site, die met ons meegeleefd hebben en ons somtijds een hart onder de riem staken. Zou ik nog ’n keer zo’n tocht maken? Wie weet; de Wheelie staat in ieder geval klaar!

Dit bericht werd geplaatst in Santiago de Compostella. Bookmark de permalink .

14 reacties op Epiloog

  1. Twan van Vegchel zegt:

    Beste Roland,

    Je bent alweer een tijdje terug maar met grote belangstelling heb ik je reisverslag gelezen en alle foto’s bekeken. Ik moet zeggen mijn complimenten voor je doorzettingsvermogen, het vrijwel dagelijks bijwerken van je blog. Vele plaatsen van je reis heb ik tijdens vakanties aangedaan of beter gezegd ben er langs gereden en niet veel gezien. De schoonheid van het landschap spat van je foto’s en reisverslag af. En inderdaad ik denk ook dat het voor jezelf een onvergetelijke reis is geweest. Je bent in ieder geval niet met beide benen op de grond blijven staan, dit mag je wel zeggen met 1200 km in de benen.

    Groeten,
    Twan

    Like

  2. Siets en Gijs zegt:

    Respect blijft nog steeds het juiste woord. Ik was al na een dag of 5 uitgestapt denk ik…
    En ondanks onze geweldige wereldreis van 370 dagen denk ik dat Gijs en ik zo’n tocht met z’n tweeën echt nooit en te nimmer tot een goed einde hadden kunnen brengen… Zelfs al denken wij dan een geoliede machine te zijn op reis. Dit is andere koek!!!!

    Maar een rondje Venray, daar loop ik graag met je mee hoor 😉

    Like

  3. Susan zegt:

    Mooie woorden, deze afsluiting! Ik heb genoten van alle bijna dagelijkse verhalen, foto’s en heb bewondering voor je doorzettingsvermogen!

    Like

  4. Ron Clevers zegt:

    Roland,

    Respect heb ik al jaren voor jou gehad en nu nog steeds.
    Ik had gehoopt dat jij de eindbestemming zou halen. Respect dat jij hebt besloten om vroegtijdig te stoppen.
    Veel bewondering voor jou doorzettingsvermogen.
    Bedankt voor de mooie verhalen en foto’s.

    Groetjes,
    Ron

    Like

  5. Gert zegt:

    Diepe sporen en een wheelie die niet pastte, door een landschap, wijds, maar wellicht niet wijd genoeg

    Like

  6. Tonnie Broeren zegt:

    Mooi verhaal Roland. Ik heb van al je verhalen genoten. en wie weet mogen wij nog ooit een keer van je verhalen genieten Groetjes Ton Tonnie

    Like

  7. Wim en Marian zegt:

    Mooi verwoord Roland, ik neem nog steeds mijn bolhoed voor je af.

    Like

  8. Maria zegt:

    Roland,
    Bedankt voor deze afsluiting op je tocht naar Santiago. Ik sluit me aan bij de opmerkingen van zus Ardi over de moeite die het waarschijnlijk kost om met wie dan ook zo’n reis te maken. Je hebt in ieder geval een onvergetelijke reis gemaakt en het is knap dat je zo ver bent gekomen.
    Ik heb genoten van de dagelijkse verhalen, je schrijfstijl en de foto’s.

    Groetjes, Maria

    Like

  9. ardi zegt:

    Roland, het is inderdaad jammer als mensen niet bij elkaar passen, maar ik denk dat, ook al zou je
    zo’n tocht maken met iemand die wel erg vertrouwd of eigen is, het dan toch ook niet gemakkelijk
    zou zijn om zo lang en intens met elkaar op te trekken. Iedereen heeft zo zijn trekjes, toch…!
    Jullie hebben toch 8 weken samen die hele reis gelopen, knap!!
    groeten Ardi.

    Like

  10. gerda ven bruggen zegt:

    Ronald het was een goede keuze en een mooie afsluiting met dit indrukwekkende verhaal

    Like

  11. Ko en Winny zegt:

    Roland,

    Hartstikke goede (zelf)reflectie; ik heb hier bewondering voor. Vooral voor een vent zoals jij (die ik denk een beetje te kennen).

    We zien elkaar binnenkort weer eens.

    Met vriendschappelijke groet,

    Ko

    Like

  12. Trudi zegt:

    Roland ,bedankt voor deze uiteenzetting!
    Hieruit blijkt dat je niet over 1 nacht ijs gegaan bent en een man van karakter bent.
    Chapeau!!!!

    Like

  13. Niek zegt:

    Roland, wat een pracht verhaal! Daar is goed over nagedacht en natuurlijk de foto’s . Ik was zo diep in mijn verhaal, dat ik Inge niet eens hoorde praten tegen mij. Ook nu heb ik weer genoten, tot ziens op 6 december en een knuffel aan Janny.😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s